 |
 |
|
| ایران سرای من است. |
|
در وحله ی اول من را به خاطر غلط های دستوری که داشتم ببخشید . به لطف دوستان خوبم ( سهیک عزیز ، نازی خانم و ...)متوجه اشتباهات خود شدم و در اولین فرصت به تصحیح آنها خواهم پرداخت. این اشتباهات ناشی از کم توجهی و عجله ی من برای درست کردن وبلاگ بود. ********************** مرا به من بگذارید به خویشتن بگذارید من و تلاطم دریا من و مهابت کوه من و شکوه تو _ای پر شکوه خشم آهنگ من و صلای صبوری من و تحمل دوری؟ مگر چه بود محبت که سنگ سنگش را _ به سر زدم با شوق من از هجوم هجاهای عشق می ترسم امید بیهوده است به دشت و باغ و بیابان به برگ برگ درختان، و روح سبز گیاهان گر از کمند تو دل رست _ عشق بیهوده ست! مرا به خود بگذار مرا به خاک سپار کسی؟! نه،کسی را دگر نمی خواهم خوشا صفای صبوحی صدای نو شانوش ز جمله می خواران خوشا شراب و _ ترنم باران گلی برای کبوتر گلی برای بهار گلی برای کسی که _ مرا صدا می زد، _ زپشت نیزاران. ((حمید مصدق)) |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط سروی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
من را در لا به لای جملاتم در یابید!!!!!!!!!!!!
|
|
RSS
|